Önce sıkıcı işler
Dönüşüm planları büyük başlar. İşe yarayanlar ise herkesin şikâyet ettiği işle başlar.
GeorgiSofya
Gördüğüm her dönüşüm planı büyük başlar. Yeni bir platform. Yeni bir strateji. Bazen unvanında “dijital” geçen yepyeni bir ekip. Bir açılış toplantısı, renkli bir zaman çizelgesi ve on sekiz ay içinde her şeyin farklı olacağı sözü verilir.
Gerçekten işe yarayan planlar ise küçük ve biraz da sıkıcı başlar.
İlk olarak ne yaptık
Kendi ticaret masamızda yapay zekâya verdiğimiz ilk iş yazmaktı. Siparişler e-postayla ve WhatsApp’tan, dört dilde geliyordu ve biri bunları sisteme yazıyordu. Ürün, miktar, fiyat, teslimat haftası, incoterms. Sonra aynı bilgiler tır için bir kez daha. Sonra belgeler için bir kez daha.
Kimsenin sevdiği bir iş değildi. Her sabah saatler alıyordu ve kimse asıl işe alındığı işi yapamadan önce yapılıyordu: alıcılarla konuşmak, et bulmak, anlaşma yapmak.
Biz de oradan başladık. Yapay zekâ siparişi okur, alanları doldurur ve bir tüccar tek tıkla kontrol eder. Bir şey belirsizse tahmin yürütmek yerine sorar.
Sıkıcı olan neden kazanır
Geriye dönüp baktığımızda, sıkıcı işle başlamak verdiğimiz en iyi karardı. Üç nedenle:
- Ölçmesi kolay. Yazmanın önceden ne kadar sürdüğünü biliyorduk. Sonrasında ne kadar sürdüğünü de biliyorduk. Tartışma yok, tahmin yok.
- Kontrol etmesi kolay. Bir tüccar bir siparişin doğru olup olmadığını bir bakışta görebilir. Yapay zekâ yanlış yaparsa hata, İtalya’da bir tırın üzerinde fark edilmez; saniyeler içinde yakalanır.
- Kimse özlemez. Kimse yazmaya devam etmek için mücadele etmez. Eski yöntemi savunan bir ekip yoktur, çünkü eski yöntem günün herkesin şikâyet ettiği kısmıydı.
Sonra ne oldu
Planlamadığımız bir şey oldu: güven. Yapay zekânın siparişleri birkaç hafta doğru girmesinden sonra ekip daha fazlasını istemeye başladı. Belgeleri de doldurabilir mi? Nakliyeci tekliflerini sıralayabilir mi? CMR imzalı geri geldiğinde faturayı gönderebilir mi?
Bunların her biri bir sonraki küçük iş oldu. Önce belgeler, sonra tırlar, sonra ödemeler. Siparişten faturaya geçen süre neredeyse üç saatten bir buçuk saate indi. Hikâyenin tamamını okuyun.
Büyük planla, yeni platformla ve on sekiz aylık süreyle başlasaydık oraya varabileceğimizi sanmıyorum. İnsanlar işe yaradığını gördükleri şeye, parça parça güvenir.
Sıkıcı işinizi nasıl bulursunuz
İşi yapan insanlara tek bir soru sorun: “Gününüzün hangi kısmını bir daha hiç yapmasanız sevinirsiniz?” Art arda üç kişiden aynı yanıtı alırsınız. İşte o.
Kulağa dönüşüm gibi gelmeyecek. Yazmak, kopyalamak ya da bir listeyi diğeriyle karşılaştırmak gibi gelecek. Yine de oradan başlayın. Genellikle doğru yer orasıdır.
