Τα δώδεκα ονόματα του χοιρινού σβέρκου
Το back office μας κρατούσε κάθε παραγγελία που κάναμε ποτέ και περίπου 1.900 ονόματα προϊόντων. Δεν μπορούσε να μας πει τι πουλούσαμε καλύτερα, μέχρι που ένα μικρό μοντέλο έμαθε να ρωτά.
JordanΟσάκαΗ γραμμή έγραφε BONFILE 2-3 kg και τίποτε άλλο. Βρισκόταν σε μία από τις παραγγελίες μας, πληκτρολογημένη από κάποιον που ήξερε ακριβώς τι εννοούσε. Bonfile σημαίνει φιλέτο· θα σας το πει οποιοσδήποτε στο τμήμα μας. Αυτό που κανείς δεν μπορούσε να πει, μόνο από τη γραμμή, ήταν αν το ζώο ήταν γουρούνι ή αγελάδα.
Στη MeatBorsa έχουμε ένα εμπορικό τμήμα κρέατος· στη MakeBetter φτιάχνουμε εργαλεία για το εμπόριο. Για πολύ καιρό πίστευα ότι ξέραμε τι πουλούσαμε. Ξέραμε κάθε παραγγελία. Αυτό που δεν ξέραμε ήταν το άθροισμά τους.
Ένα προϊόν, δώδεκα ονόματα
Το τμήμα μας δουλεύει με το BOSS, το back office που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα. Παραγγελίες, έγγραφα, τιμολόγια, φορτηγά, απόθεμα στην ψυκτική αποθήκη και πληρωμές, όλα βρίσκονται εκεί, μία εγγραφή ανά παραγγελία. Το περιθώριό του δεν είναι το αισιόδοξο περιθώριο της μέρας που κλείνει μια συμφωνία. Υπολογίζεται μετά το φορτηγό, την ασφάλιση και τις μέρες στην ψυκτική αποθήκη, δηλαδή αφού το κρέας έχει πάψει να κοστίζει χρήματα.
Οι αριθμοί, λοιπόν, ήταν σωστοί. Οι λέξεις όχι. Μέσα στο BOSS είχαμε περίπου 1.900 διαφορετικά ονόματα προϊόντων, και καθένα το είχε πληκτρολογήσει ένας άνθρωπος, από ό,τι είχε γράψει ένας πωλητής ή ένας αγοραστής. Οι πωλητές γράφουν στη γλώσσα τους. Οι αγοραστές στη δική τους. Κανείς δεν γράφει για μια αναφορά.
Πάρτε τον χοιρινό σβέρκο. Στις εγγραφές μας ήταν Pork neck. Ήταν Schweinekamm, και Karkówka, και karczek, και Karkowka, που έχασε κάπου στον δρόμο τον τόνο της. Ήταν Collar of pork, και Pork Collar / Neck, και Свински врат. Δώδεκα τρόποι να γράψεις ένα κομμάτι από ένα σημείο ενός ζώου. Ένας άνθρωπος διαβάζει τη λίστα και βλέπει ένα προϊόν. Μια αναφορά τη διαβάζει και βλέπει δώδεκα, το καθένα μια λεπτή φέτα της αλήθειας.
Είχαμε εγγραφή για κάθε κιλό που πέρασε από το τμήμα μας, και δεν μπορούσαμε να πούμε τι πουλούσαμε καλύτερα.
Η ερώτηση της Δευτέρας
Η ερώτηση που θέλαμε να απαντηθεί είναι η πιο απλή που μπορεί να κάνει ένας έμπορος: ποια βασικά προϊόντα πουλάνε καλύτερα, και με τι περιθώριο; Όχι ποια παραγγελία. Ποιο προϊόν. Κάθε Δευτέρα η αναφορά ήταν εκεί, και κάθε Δευτέρα απαντούσε σε μια άλλη ερώτηση: ποιες γραφές πουλούσαν καλύτερα.
Κάναμε ό,τι κάνουν τα τμήματα. Κάποιος κρατούσε ένα υπολογιστικό φύλλο, με τα ονόματα στη μία στήλη και το πραγματικό προϊόν, όσο μπορούσε να το κρίνει, στην άλλη. Ήταν προσεκτική δουλειά, και ξεπερνιόταν σχεδόν μόλις αποθηκευόταν, γιατί οι νέες παραγγελίες φέρνουν νέα ονόματα. Όποτε χρειαζόμασταν πραγματικά την απάντηση, η ανάλυση γινόταν έργο: ένα κομμάτι από την προσοχή κάποιου, ένα αποτέλεσμα, και μετά η αργή ολίσθηση πίσω στην άγνοια.
Το πρόβλημα πήγαινε βαθύτερα από την ορθογραφία. Συχνά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε ούτε το ζώο. Bonfile είναι το φιλέτο κάποιου ζώου. Ένα tomahawk μπορεί να είναι βοδινό, χοιρινό ή αρνίσιο. Και το «Turkey», σε ένα εμπόριο που περνά σύνορα, είναι τόσο συχνά χώρα όσο και πουλί. Ένας έμπορος που μισόκλεινε τα μάτια πάνω από τη λίστα συνήθως το έλυνε, επειδή θυμόταν τη συμφωνία. Η ίδια η λίστα δεν θυμόταν τίποτα.
Τα μοντέλα που είχαν διαβάσει τα πάντα
Το προφανές ήταν να δώσουμε τα ονόματα στα γενικά chatbots, τα μεγάλα γενικά μοντέλα που γράφουν ένα συμβόλαιο ή ένα ποίημα αν τους το ζητήσεις. Το κάναμε. Είχαν δίκιο σε λιγότερο από το 55% των περιπτώσεων. Ήταν επίσης αργά και αρκετά ακριβά, αλλά αυτά ήταν δευτερεύοντα παράπονα. Πάνω σε μια ανάγνωση που κάνει λάθος σχεδόν τη μία φορά στις δύο δεν μπορείς να χτίσεις αναφορά. Πρέπει ακόμη να ελέγξεις κάθε γραμμή, μόνο που τώρα ελέγχεις τη δουλειά μιας μηχανής αντί να κάνεις τη δική σου.
Δεν νομίζω ότι η αποτυχία ήταν ζήτημα μεγέθους. Ένα μοντέλο που έχει διαβάσει λίγα για όλα έχει διαβάσει ελάχιστα γραμμένα από ανθρώπους που πουλούν κρέας με το φορτηγό, με λίγες λέξεις, σε όποια γλώσσα βρισκόταν πιο πρόχειρη.
Ένα μικρό μοντέλο που ρωτά
Έπειτα δώσαμε τα ίδια ονόματα στο CarcassAI, και το πρόβλημα τελείωσε αμέσως. Θα ήθελα να περιγράψω εδώ έναν αγώνα. Δεν υπήρξε κανένας.
Το CarcassAI είναι η γνώση προϊόντων πάνω στην οποία στηρίζεται κάθε εργαλείο της MakeBetter. Περιέχει περίπου χίλια προϊόντα κρέατος, το καθένα με ένα ID. Διαβάζει περίπου 7.000 ονόματά τους σε 18 γλώσσες, μαζί με τα ορθογραφικά λάθη, και έχει αντιστοιχισμένα 26 πρότυπα τεμαχισμού, επειδή το ίδιο σφάγιο κόβεται διαφορετικά ανάλογα με το ποιανού πρότυπο οδηγεί το μαχαίρι.
Διαβάζει μια γραμμή προϊόντος δύο φορές. Πρώτα έρχονται οι κανόνες, που είναι ντετερμινιστικοί: η ίδια γραμμή παίρνει την ίδια απάντηση στην ίδια έκδοση. Μετά έρχεται το Carcass, ένα μικρό μοντέλο που εκπαιδεύει η ίδια η MeatBorsa πάνω σε κάθε απόφαση που επιβεβαιώνουν οι έμποροί μας, και διαβάζει τη γραμμή για δεύτερη φορά. Όπου οι δύο διαφωνούν, ή όπου η γραμμή δεν είναι σαφής, αποφασίζει ένας άνθρωπος, και αυτή η απόφαση γίνεται το επόμενο μάθημα.
Τρεις συνήθειές του μετράνε για μένα περισσότερο από την ταχύτητά του. Δεν μαντεύει: όταν του δοθεί BONFILE, ρωτά «ποιο ζώο;» και περιμένει. Ποτέ δεν αλλάζει ό,τι έγραψε ο πωλητής· η ανάγνωση στέκεται δίπλα στα λόγια του πωλητή, ώστε το πρωτότυπο να είναι πάντα εκεί για έλεγχο. Και στέλνει πολύ λίγα προς τα έξω. Ταξιδεύει μόνο η φράση του προϊόντος, χωρίς πελάτη και χωρίς τιμή, σε ένα μικρό μοντέλο στους διακομιστές της ίδιας της MeatBorsa στην ΕΕ.
Τα δημοσιευμένα στοιχεία είναι αυτά. Σε πωλητές που δεν έχει δει ποτέ, βρίσκει το σωστό προϊόν στο 94,6% των περιπτώσεων. Ο διάμεσος χρόνος μιας πλήρους ανάγνωσης είναι 29 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ο πρώτος αριθμός δεν είναι εκατό, και ο σχεδιασμός δεν προσποιείται ότι είναι. Γι’ αυτό υπάρχουν η ερώτηση και η αναμονή.
Μια αναφορά που δεν γίνεται ποτέ έργο
Αυτό που άλλαξε στο τμήμα μας περιγράφεται εύκολα. Κάθε νέα γραμμή παραγγελίας διαβάζεται μόλις φτάσει, σε πραγματικό χρόνο, φθηνά και γρήγορα. Κανείς δεν ξεκινά πια ανάλυση, γιατί η ανάλυση δεν τελειώνει ποτέ και δεν παλιώνει ποτέ. Απλώς είναι εκεί. Ο χοιρινός σβέρκος είναι ξανά ένα προϊόν, όπως κι αν τον έλεγαν εκείνη τη μέρα.
Η εικόνα παρακάτω είναι ένα δείγμα, σχεδιασμένο με ενδεικτικά δεδομένα και όχι με τα δικά μας νούμερα. Το σχήμα της όμως είναι ακριβώς αυτό που δεν μπορούσαμε να σχεδιάσουμε πριν: πωλήσεις ανά ζώο και μετά ανά προϊόν, κάθε πλακίδιο στο μέγεθος των πωλήσεών του και σημειωμένο με το περιθώριό του.
Ενδεικτικά στοιχεία. Περάστε τον δείκτη πάνω από ένα πλακίδιο ή πατήστε το για να δείτε τα στοιχεία του.
Δείτε τα στοιχεία σε πίνακα
| Ζώο | Προϊόν | Μερίδιο πωλήσεων | Margin | Ονόματα στο BOSS |
|---|---|---|---|---|
| Χοιρινό | Χοιρινή πανσέτα | 9.8% | 7.9% | 186 |
| Χοιρινό | Χοιρινός σβέρκος | 7.6% | 11.2% | 148 |
| Χοιρινό | Χοιρινή σπάλα | 6.9% | 6.4% | 118 |
| Χοιρινό | Χοιρινό καρέ | 5.8% | 8.8% | 97 |
| Χοιρινό | Χοιρινό μπούτι | 4.6% | 5.1% | 88 |
| Χοιρινό | Χοιρινά πλευρά | 3.5% | 12.6% | 71 |
| Χοιρινό | Χοιρινό λαρδί πλάτης | 2.4% | 4.2% | 52 |
| Χοιρινό | Χοιρινό φιλέτο | 2.1% | 13.9% | 49 |
| Χοιρινό | Χοιρινό κότσι | 1.3% | 9.1% | 38 |
| Βοδινό | Βοδινό κόντρα φιλέτο | 5.9% | 9.4% | 88 |
| Βοδινό | Βοδινό φιλέτο | 5.2% | 10.8% | 83 |
| Βοδινό | Βοδινό ρολό ριμπάι | 4.8% | 9.9% | 72 |
| Βοδινό | Βοδινό ρολό σπάλας | 3.6% | 7.2% | 51 |
| Βοδινό | Βοδινή νουά | 3.1% | 6.1% | 46 |
| Βοδινό | Βοδινό στήθος | 2.6% | 8.3% | 39 |
| Βοδινό | Βοδινό στρογγυλό | 1.8% | 5.7% | 32 |
| Πουλερικά | Φιλέτο στήθος κοτόπουλου | 6.4% | 4.9% | 157 |
| Πουλερικά | Ολόκληρα μπούτια κοτόπουλου | 4.9% | 3.8% | 109 |
| Πουλερικά | Φτερούγες κοτόπουλου | 3.2% | 6.7% | 74 |
| Πουλερικά | Στήθος γαλοπούλας | 2.6% | 5.5% | 63 |
| Πουλερικά | Στήθος πάπιας | 1.9% | 9.6% | 41 |
| Αρνί και μοσχάρι γάλακτος | Αρνίσιο μπούτι | 3.1% | 10.4% | 58 |
| Αρνί και μοσχάρι γάλακτος | Αρνίσιο καρέ | 2.4% | 14.1% | 44 |
| Αρνί και μοσχάρι γάλακτος | Αρνίσια σπάλα | 2.0% | 8.2% | 39 |
| Αρνί και μοσχάρι γάλακτος | Καρέ μοσχαριού γάλακτος | 1.5% | 9.0% | 34 |
| Αρνί και μοσχάρι γάλακτος | Κότσι μοσχαριού γάλακτος | 1.0% | 7.4% | 23 |
| Όλα τα προϊόντα | 100% | 1,900 |
Ένα τέτοιο γράφημα μοιάζει συνηθισμένο, και έτσι πρέπει. Αυτό είναι το παράξενο κομμάτι της ιστορίας. Τίποτα σε αυτό δεν είναι νέα πληροφορία. Κάθε κιλό, κάθε τιμολόγιο, κάθε μέρα στην ψυκτική αποθήκη βρισκόταν ήδη στο BOSS. Το μόνο που έλειπε ήταν μια συμφωνία για το πώς λέγονται τα πράγματα.
Έχω καταλήξει να πιστεύω ότι μεγάλο μέρος απ’ όσα ξέρει ένα εμπορικό τμήμα είναι κρυμμένο με αυτόν τον τρόπο: όχι σε δεδομένα που δεν έχει κανείς, αλλά σε ονόματα που κανείς δεν έχει συμφιλιώσει. Ένα όνομα δεν είναι προϊόν. Είναι το πώς είπε κάποιος το προϊόν μια μέρα, σε μια γλώσσα, για έναν αγοραστή. Για τους ανθρώπους που τα πληκτρολόγησαν, τα ονόματα ήταν απολύτως σαφή. Μόνο η αναφορά δεν ήξερε να διαβάζει.
Η γραμμή γράφει ακόμη BONFILE 2-3 kg. Δεν τη διορθώσαμε, και δεν θα τη διορθώσουμε· αυτό έγραψε ο πωλητής. Δίπλα της υπάρχει τώρα μια ανάγνωση, και πριν από την ανάγνωση υπήρξε μια ερώτηση, που την απάντησε ένας από τους εμπόρους μας. Σε όλο τον καιρό που κρατούσαμε εκείνη τη λίστα, ήταν η πρώτη φορά που η λίστα μάς ρώτησε κάτι.